زمان کارناوال در مونیخ است و شرکت‌کنندگان در مصرف الکل و لذت‌های نفسانی زیاده‌روی می‌کنند. لیس که از شور زندگی سرمست است، می‌گوید «با ما به دنیای جنون بیایید»، اما هنری حساس از او پیروی نمی‌کند. لیس به نامزد خود خیانت کرده است، همان‌طور که هنری زمانی به عشق از دست رفته‌اش آنا خیانت کرده بود. هنری به یاد آنا و دوران کودکی بی‌رحمانه و دیکنزی خود، لیس را به دوئل دعوت می‌کند تا سعی کند گناه خود را تسکین دهد.

در روستایی در شرق ترکیه، شنیدن داستان‌هایی از موفقیت اقتصادی ترک‌ها در سوئیس، حیدر را ترغیب می‌کند تا همسرش مریم را متقاعد کند که باید بروند. او دام‌ها و زمین کوچکشان را در ازای هزینه سفر دو نفر می‌فروشد. او می‌خواهد هفت فرزندشان را نزد فرزند بزرگ‌تر و والدینش بگذارد؛ اما پدرش به او توصیه می‌کند که یکی از پسران را با خود ببرد تا در اروپا تحصیل کند. آیا کسی به سرزمین آرزوها خواهد رسید؟

در طول جنگ جهانی دوم، سوئیس پذیرش پناهندگان را به شدت محدود کرد با این شعار که: «قایق ما پر است». قطاری از آلمان برای مدت کوتاهی در یک منطقه دورافتاده از سوئیس متوقف می‌شود. شش نفر به امید پناهندگی به بیرون می‌پرند: چهار یهودی، یک کودک فرانسوی و یک سرباز آلمانی. آن‌ها به یک زوج که مسافرخانه‌ای روستایی را اداره می‌کنند پناه می‌برند و خود را به عنوان یک خانواده جا می‌زنند: سرباز فراری به عنوان شوهر، جودیت به عنوان همسرش، پیرمردی اهل وین به عنوان پدرش، و نوه پیرمرد به همراه پسر بچه فرانسوی (که از او می‌خواهند سکوت کند) به عنوان فرزندانشان. برادر نوجوان جودیت نیز خود را یک سرباز جا می‌زند. این داستان ساختگی به مرور زمان و با تحقیقات دقیق پاسبان محلی فاش می‌شود. سوئیسی‌ها به چه کسی اجازه ماندن می‌دهند؟ چه کسی اخراج می‌شود؟